9/07/24
Po czasie zaczynam rozumieć wiele rzeczy. To, że tworzymy to kim jesteśmy przez całe życie, to, że nie robimy tego sami. To, że czasem spotykamy na swojej drodze przypadkowe osoby, które okazują się być bardzo ważnymi elementami układanki jaką jesteśmy. W życiu bym nie pomyślała, że ludzie poznani z przypadku na festiwalach tak bardzo mi pomogą znowu być sobą, pomogą naprawić to, co inni przed nimi zniszczyli w momencie kiedy byłam bardziej podatna na krzywdę; że jeden z tak przypadkowo poznanych kumpli tak polubi mój projekt, że zmotywuje mnie to do kupienia maszynki, tylko dlatego że stwierdził, że jak nauczę się dziarać, to specjalnie przyjedzie sobie zrobić u mnie dokładnie ten rysunek, który w momencie jego tworzenia jeszcze w technikum spotkał się ze słowami „no dzieło sztuki to to nie jest” od osoby mi wtedy najbliższej. I że faktycznie przyjedzie z Rzeszowa żeby mieć to jako swój pierwszy w życiu tatuaż! Podobnie nie spodziewałam się zakochać w 15 lat starszym faceci...